போகிறாய் போ!

நிழல் விழுந்திட இடம் தேடி வந்தவன் அல்ல நான் என் நிழலாகவே உன்னை இணைந்திட எதிர் பார்த்து நின்றவன் நான் வார்த்தையில் என்னை நீ வதைத்திட்ட போதும்…

சந்தங்கள் நீயானால்

சலிக்காமல் நீந்திவரும் உயிர் காக்கும் உன் உருவம் என்னை உழைக்காமல் சிறைபிடிப்பதேன் மெய்க் காதல் என்னிடத்தில் மொய்க்கின்ற தேனியானியானது சிரிக்கின்ற உன் எதிரில் சிதைவுன்ட பொழுதெல்லாம் சந்தங்கள்…

கைகளும் கண்ணீர் சிந்தும்

காகிதக் கப்பல் கண்ணாடி அலைகளைத் தாண்டி கரைசேர தவிப்பது போல்தான் என் மனதில் உள்ள உன் நினைவுகளைத் தாண்டி விழிகள் உறங்கத் தவிக்கிறது நினைவுக் கதிரவனை இரவின்…

இருமுகம் கொண்டவன்

மனமெங்கும் மனக்கவலை பெரு வெள்ளமாகிய போதும் சிரிப்பென்ற முகம் கொண்டவன்தான் நான் நடிப்பென்று தெரிந்தும் சில உறவுகள் முன் உண்மையாய் இருப்பவன்தான் நான் இரக்க குணம் கொண்டதால்தான்…

பார்வைகளை ஒழிக்காதே

எதையும் தாங்கும் இதயம் என்றுதான் இதையும் தாங்கிக் கொள் என்று இருதயத் துடிப்பிற்கு விடுதலை தருகிறதா உன் மௌனங்கள் விடியலைத் தேடும் என் விழிகளுக்கு விடுதலை தருகிறாய்…

பார்க்க மறுத்தது ஏன்

உன்னருகில் என் விழிகள் உன்னையே நோக்கி நிற்கையில் உயிர்த்துளிகள் உதிரும் நிலையை உணர்த்துகிறாயே பெண்ணே! உனக்காக நான் உயிர் துறந்து நின்றும் உன் விழிகள் இன்றும் என்னை…

திறக்காத புத்தகம்

ஓரிரு வரிகள் கூட ஓய்ந்துதான் போகும் பெண்ணே உன்னிடம் எந்தன் காதல் தோற்று நிற்கையில் தன்னை சுற்றும் கோள்கள் போல நானும் என்னை சுற்றிப் பார்க்கிறேன் அன்னை…

உன் வருகை எதற்காக

உலகம் உன்னால் உறுதியற்று உயிர் வாழ்கிறது சில உயிர்கள் உன் பெயரால் உயிரற்று வீழ்கிறது உலகிலுள்ள நோய்களைவிட நீதான் உயர்ந்தவன் என்று என்னிக் கொண்டாயோ எவ்வித நோயாக…

மல்லிகை உரசும் மாலைக் காற்று

எங்கிருந்தோ புது வாசணை என் தேகம் தாண்டிட முயல்கிறது சந்தேகம் கொண்டு பார்க்கிறேன் என்னவளாகக் கூட இருக்கலாம் என்று மாலை வேலையில் மாடிக்கதவருகில் மணக்கும் இந்த வாசணை…

எதற்கிந்தத் தண்டணை

தன் பால் சுரந்து தன் தூக்கமிழந்து தாலாட்டி உன்னை வளர்த்துவிட்டது எதிரில் நின்று எட்டி உதைத்திடத்தானா தாயவள் மூதாட்டி என்று தள்ளிவிட்டாயோ நாளை உன் பிள்ளை உன்னை…

கண்ணிலே வைத்து பெண்மை போற்று

பெண் தேகம் கண்டதும் கண் மோகம் கொள்வது எதற்கு சிறுதேகம் என்று என்னாமல் சீரழிந்திடும் சிறுமிகூட பெண்தானே கர்வம் திறந்து கணவனை மதிக்கிறாள் கட்டியவன் கரைசேர கட்டிலிலே…

மீண்டும் வருமா

தாயே தான் வயிறு பசித்திருக்க தன் பிள்ளை தாங்காது என்றுணர்ந்து தாலாட்டி நீ தந்த நிலாச் சோறும் நிமிர்ந்து நான் உண்ட நிமிடங்களும் நீ இன்றி மீண்டும்…

நினைவின் கதறல்

நித்திரை இழந்து நித்தமும் உணர்கிறேன் நீந்தி வரும் மீனினை கரைதொடும் முன்னே கடல் கொண்டு செல்வதாய் என்னில் நீ நிரப்பிய உன் நினைவுகள் கதறலால் கொண்டு செல்கிறது…

அவள் காதல்தான் வேண்டும்

அவளருகில் அடைக்களம் தேடும் என் காதல் உணரவில்லையே அகதியாய்த்தான் வாழ்கிறது என்று கண்ணீர் துளிகளில் கரைந்து போகும் இரவுகளே காதலினால் கதரும் என் உயிரை காவு கொள்ள…

உன் நினைவுகள் முள்ளாகி கண்கள் குளமாகுதே

வின்னிருந்து விரண்டோடும் மின்னலாய் பெண்ணே உன்னிலிருந்து விரண்டோடியது என் காதல் உன் நினைவுகள் உள் நுழைவதால் முட் சுவடுகள்தான் பாதங்களாய் பதிவாகின்றது என் விரல் இடுக்கில் பற்றிடும்…

காதல்தானா இது

காற்றலைத்து வந்த தூசுகள் எல்லாம் கண்களில் புகுந்த போதும் கலங்காத விழிகள் கொண்டவன் நான் வியப்போடு நிற்கிறேன் என் விழி தேடி வந்தவளை விரட்டி விட்ட நிமிடங்கள்…

விடுதலை வேண்டும்

உன் விம்பங்கள் விழுந்து பார்வைகள் பறிபோகும் அந்த விழிகளுக்கு விடுதலை வேண்டும் பெண்ணே! மரணத்தை தூண்டும் உன் மௌனங்களுக்கும் விடுதலை வேண்டும் மௌனத்தை தாண்டிய என் மொழிகளுக்கும்…

பொலிஸ் வேலை

கண்ணாடி முன் நின்று நேராக முகம் பார்த்து நீ பொலிஸ் என்று தானாக சிரிந்த அந்த நிமிடங்கள் காணமல் போய் விட்டது காத்திருப்புக்கள் நீடிக்கையிலே காத்திருப்பின் நீடிப்பால்…

WhatsApp chat
Cart
Your cart is currently empty.
%d bloggers like this: